~* TeA tiME *~

ชักเหนื่อย ~

บางทีก็อยากจะให้เข้าใจกันบ้าง
ไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ใคร  พาลจากไหนก็มาลงที่กูหมด
กูก็มีหัวใจนะ  ไม่ใช่พระอิฐพระปูน


อยากจะไปไหน  ทำอะไร  พยายามไม่ยุ่งแล้วนะ
คิดไว้แล้วล่ะ  เตรียมใจไว้นานแล้ว
สักวันต้องเป็นแบบนี้
พยายามไม่เหงา  ไม่เจ๊บ  ไม่นึกถึงแล้วนะ
พยายามจะทำอะไรด้วยตัวเองให้ได
พยายามไปไหนคนเดียว  กินข้าวคนเดียวให้ได้

กูพยายามอยู่ให้ได้โดยที่ไม่ต้องมีมึง

ซักวันจะนึกถึงกูไหม? ??
จะเข้าใจกูไหม? ??

บางสิ่งกูทำ  แม่งผิด
แต่ถ้าคนอื่นทำเหมือนกู  ไม่เป็นอะไร
อคติงี่เง่า   กูทำตัวไม่ถูกจริงๆ
ไม่รู้จะทำอะไรให้ถูกใจ  แล้วก็ไม่รู้ว่ากูจะพยายามไปเพื่ออะไร
มันเริ่มจากการน้อยใจจนตอนนี้แม่งชินไปและ

..กูงี่เง่า..

..กูเอาแต่ใจ..

..กูอาร์ท..

..กูเข้าใจยาก..

ข้อเสียกูมากมายจนบรรยายไม่ถูก
เออ  เพิ่งจะมารับไม่ได้กันตอนนี้
ทั้งๆที่กูก็เป็นแบบนี้ของกูมาตั้งนาน
แล้วตอนแรกทำไมไม่พูดล่ะ